Odnosząc się do zarzutów zawartych w artykule „Nie płacisz podatku, zapłacisz lekarzowi”, przedstawiamy następujące wyjaśnienia:

Teza: „bezpłatne leczenie będzie tylko dla tych, którzy płacą w kraju podatki” nie jest prawdziwa. Zgodnie z projektem ustawy o Narodowej Służbie Zdrowia prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych będzie przysługiwało m.in. osobom posiadającym:

  • miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
  • obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Do ustalenia czy dana osoba zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie stosowana dyspozycja zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawie o PIT).

To oznacza, że co do zasady ww. prawo będzie przysługiwało każdej osobie posiadającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku – o ile nie będzie ono przysługiwało takiej osobie na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego UE/EFTA zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W takiej sytuacji koszt świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w Polsce będzie pokrywany przez inne niż RP państwo członkowskie UE/EFTA (na przykład w przypadku polskiego obywatela pobierającego emeryturę wyłącznie z niemieckiego systemu emerytalno-rentowego).

Celem projektowanej regulacji jest objęcie jak najszerszej grupy osób prawem do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Obecnie projektowana definicja miejsca zamieszkania prowadzi bowiem do objęcia prawem do ww. świadczeń większej ilości osób niż przy regulacji definiującej miejsce zamieszkania na podstawie art. 25 Kodeksu cywilnego.

Odnosząc się do kwestii potwierdzania prawa do świadczeń, wyjaśniamy, że zgodnie z projektem w przypadku niepotwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej za pomocą dokumentu potwierdzającego tożsamość osoba uprawniona (lub jej opiekun prawny) będzie zobowiązana okazać inny dokument potwierdzający to prawo. Jeżeli nie będzie ona posiadała takiego dokumentu, będzie musiała złożyć pisemne oświadczenie o przysługującym jej prawie do świadczeń opieki zdrowotnej i miejscu zamieszkania .

Odnosząc się zarzutu: „osoby nieuprawnione będą musiały płacić także za leczenie ratujące życie”, wyjaśniamy, że:

  • prawo do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w stanie nagłym przez jednostki systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne w warunkach pozaszpitalnych oraz
  • prawo do świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (POZ)

będzie przysługiwało każdej osobie przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Projekt ustawy o Narodowej Służbie Zdrowia nie zmienia innych, obowiązujących dotychczas zasad dotyczących leczenia ratującego życie.

Powered by WPeMatico