Wiadomość o chorobie nowotworowej jest jednym z najbardziej obciążających doświadczeń w życiu. Często pojawia się szok, silny lęk, rozpacz, poczucie utraty kontroli. Reakcje te są naturalne i nie świadczą o słabości. W tym czasie szczególnie ważne jest, aby chory nie był sam i miał wokół siebie ludzi, którzy potrafią być obecni – z uważnością i empatią.
Troska, czułość i wspólne przechodzenie przez chorobę mają ogromne znaczenie. Wsparcie bliskich nie usuwa trudnych emocji, ale pomaga je unieść.
Rozmowa o chorobie – trudna, ale potrzebna
Rozmowa o diagnozie bywa jednym z najtrudniejszych momentów. Mimo to nie warto ukrywać faktów przed najbliższymi. Otwartość pomaga budować realne wsparcie i zapobiega samotności.
Warto zadbać o komfort rozmowy:
- wybierz osoby, którym chcesz powiedzieć, i zdecyduj, ile informacji im przekażesz,
- znajdź spokojny moment i bezpieczne miejsce,
- pozwól sobie na emocje – swoje i bliskich,
- przygotuj się na różne reakcje, w tym lęk czy bezradność,
- jasno powiedz, jakiej pomocy potrzebujesz,
- jeśli to zbyt trudne – poproś zaufaną osobę lub specjalistę, by pomógł w przekazaniu informacji.
Dzieci również mają prawo wiedzieć o chorobie rodzica. Ważne, aby przekaz był dostosowany do ich wieku – w tym może pomóc psychoonkolog.
Stawianie granic też jest formą troski
Bliscy często chcą pomóc, ale nie zawsze wiedzą, jak to zrobić. Masz prawo jasno powiedzieć, co jest dla Ciebie wspierające, a co zbyt trudne lub obciążające.
To Ty decydujesz, czego potrzebujesz w danym momencie: rozmowy, ciszy, obecności albo dystansu. Spokój i poczucie bezpieczeństwa są równie ważne jak leczenie medyczne.
Bliskość i intymność w trakcie leczenia
Leczenie onkologiczne może wpływać na życie intymne. Zmniejszone pożądanie, poczucie utraty atrakcyjności, zmęczenie, problemy z erekcją czy suchość pochwy to częste doświadczenia.
Bliskość jednak nie musi oznaczać wyłącznie współżycia. Obecność, przytulenie, dotyk i bycie razem mają ogromną wartość emocjonalną.
Warto rozmawiać z partnerem o swoich potrzebach i obawach. Stres, lęk czy depresja mogą wpływać na obie strony relacji. Pomocna może być również konsultacja z lekarzem lub seksuologiem, aby dowiedzieć się, jakie formy bliskości są bezpieczne w danym etapie leczenia.
Wsparcie psychologiczne – ważna część leczenia
Pomoc psychologiczna przysługuje zarówno choremu, jak i jego bliskim. Może być potrzebna na różnych etapach: po diagnozie, w trakcie leczenia, przy nawrocie choroby lub po jego zakończeniu.
Dobry stan psychiczny:
- ułatwia radzenie sobie z lękiem i stresem,
- zmniejsza ryzyko depresji,
- wspiera proces leczenia i rekonwalescencji.
Nie jest wymagane skierowanie do psychologa. Szczególną rolę odgrywa psychoonkolog – specjalista przygotowany do pracy z osobami chorującymi onkologicznie i ich rodzinami.
Nie musisz być silny za wszelką cenę
Choroba nowotworowa to kryzys, który dotyka całej rodziny. Szukanie pomocy, rozmowa o emocjach i przyznanie się do strachu są oznaką troski o siebie, a nie słabości.
Codzienność w chorobie to proces – z gorszymi i lepszymi dniami. Wsparcie bliskich, dbałość o relacje, bliskość i pomoc psychologiczna pomagają przejść przez ten czas z większym poczuciem bezpieczeństwa i godności.
Czytaj też:
Przełom w profilaktyce raka. Prof. Jan Lubiński o wynikach badańCzytaj też:
Eksperci: To działa jak lekarstwo. Dzieci szybciej wracają do zdrowia