Za mało czy za dużo potasu? To może grozić sercu

Za mało czy za dużo potasu? To może grozić sercu

Dodano: 
Dla zdrowia warto sięgać po te produkty
Dla zdrowia warto sięgać po te produkty Źródło: freepik
Potas to kluczowy elektrolit, który odpowiada za pracę serca, mięśni i przewodzenie impulsów nerwowych. Zarówno jego niedobór, jak nadmiar mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań.

Potas to jeden z najważniejszych makroelementów w organizmie człowieka i podstawowy elektrolit wewnątrzkomórkowy. Aż około 98 proc. jego zasobów znajduje się wewnątrz komórek, a jedynie niewielka część – w przestrzeni międzykomórkowej, we krwi i płynach tkankowych. Odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej i prawidłowym funkcjonowaniu wielu układów organizmu.

Dlaczego potas jest tak ważny?

Potas uczestniczy w licznych procesach fizjologicznych. Odpowiada m.in. za:

  • przekazywanie impulsów nerwowych,
  • utrzymanie prawidłowej kurczliwości mięśni, w tym mięśnia sercowego,
  • regulację gospodarki wodnej i ciśnienia osmotycznego wewnątrz komórek,
  • transport substancji odżywczych do komórek.

Prawidłowe stężenie potasu w surowicy krwi wynosi 3,5–5,0 mmol/l. Jego poziom ocenia się w badaniu laboratoryjnym krwi.

Nadmiar potasu – kiedy jest groźny?

Wchłanianie potasu w jelitach sięga 85-90 proc., a jego stężenie regulują przede wszystkim nerki. U osób zdrowych nadmiar pierwiastka jest skutecznie wydalany z moczem.

Do podwyższonego stężenia potasu (hiperkaliemii) może dojść m.in. w wyniku:

  • niewydolności nerek,
  • stosowania niektórych leków,
  • zaburzeń hormonalnych, w tym niedoboru insuliny.

Objawy hiperkaliemii są nieswoiste i obejmują:

  • spowolnienie rytmu serca,
  • osłabienie mięśni,
  • apatię,
  • mrowienie w okolicy ust i kończyn.

Nieleczony nadmiar potasu może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.

Niedobór potasu – przyczyny i skutki

Organizm nie potrafi samodzielnie wytwarzać potasu, dlatego musi być on regularnie dostarczany z dietą. Nawet przy niskiej podaży jego wydalanie z moczem nie zmniejsza się znacząco, co sprzyja stopniowemu wyczerpywaniu zapasów.

Do niedoboru (hipokaliemii) prowadzą m.in.:

  • nadmierne pocenie się,
  • stosowanie leków moczopędnych,
  • biegunki i wymioty,
  • niedostateczna podaż w diecie.

Objawy niedoboru potasu to m.in.:

  • zaburzenia rytmu serca,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • zaparcia,
  • wzrost ciśnienia tętniczego,
  • pogorszenie funkcji nerek.

Dieta bogata w potas

Utrzymanie prawidłowego poziomu potasu zwykle nie jest trudne przy zbilansowanej diecie. Do produktów bogatych w ten pierwiastek należą:

  • nasiona, pestki i orzechy,
  • pełnoziarniste produkty zbożowe,
  • rośliny strączkowe (fasola, soczewica, ciecierzyca),
  • warzywa (pomidory, brokuły, buraki, jarmuż, natka pietruszki, szpinak, ziemniaki),
  • owoce (awokado, banany, pomarańcze, truskawki, suszone morele),
  • chude mięso i ryby (np. dorsz, łosoś, karp).

Dieta bogata w potas może:

  • obniżać ciśnienie tętnicze,
  • zmniejszać ryzyko udaru,
  • wspierać zdrowie kości,
  • redukować ryzyko kamicy nerkowej,
  • poprawiać koncentrację i sprawność umysłową

Warto pamiętać, że zapotrzebowanie na potas zależy od wieku, stanu fizjologicznego oraz chorób współistniejących. Osoby przyjmujące leki lub chorujące przewlekle powinny skonsultować sposób żywienia z lekarzem.

Czytaj też:
„Ukradnij” nawyki olimpijczyków. Twój organizm szybko to poczuje